(6) Fascinatie voor een muizenkiller


Poes. Poespoes! (ik, als ik haar ’s avonds binnenroep). Poekie (eega, vertederd). Meissie (ik, okee ook vertederd). Gekkie! Boefie! Monstertje met je vieze pootjes (eega, vaak). Moordenaar (allebei, als ze een muis doodtreitert). Een naam voor haar kiezen, daar kwamen we niet uit maar aanduidingen en kwalificaties komen spontaan en ze verraden fascinatie en een soms wat getroubleerde verhouding. We praten tégen haar: niet te lang wegblijven hoor! (ik, tot vrolijkheid van eega, als Poes ’s avonds nog uit gaat) en we praten óver haar (veel). Geen idee waarover we praatten vóór Poes.


Geen genade


Alles vind je mooi aan Poes, spot eega: kijk dat pootje, ach dat snoetje, o die oortjes! Ze is geen spat beter dan ik: zoals ze daar ligt..! Poezelig is Poes, maar ze heeft ook een andere kant. Een duif heeft ze nooit verschalkt, zei ik nog toen Poes om een boom loerde. Maar in een tel had onze moordmachine de duif tegen de grond gewerkt en, op haar zij trappend met haar achterpoten, de nek gebroken. Ze liep een dag met een bolle buik duif rond, eerst nog met donzige duivenveertjes om haar bekje.


Poes bespiedt ook eekhoorns: wat ze daarmee zou doen wil ik niet weten maar een muis, dat zien we dagelijks. De muis die een boom in vloog had ze in één beweging teruggehaald. Zelfs de muis die met gevouwen voorpootjes smekend naar haar opkeek vond geen genade. Muis eten begint bij het kopje en eindigt bij kontje en staartje, soms al knauwend losgekomen van de rest. Poes schakelt soepeler terug naar aaibaar dan ons lukt. Noem haar maar P., meent eega huiverend.


Wel excuses


Maar delinquent P. kent het verschijnsel excuus en wij vergeven haar veel. Eega plaagt haar graag en houdt niet altijd maat, wat haar op schrammen komt te staan. Maar als ze mij haar tanden laat voelen volgt daar een likje op: sorry, niet lelijk bedoeld! Als Poes naast ons bed haar mand opzoekt kan ze geen kwaad meer doen. Voordat ook wij de slaap der onschuldigen aanvangen kijken we met een rein hart hoe Poes met samentrekkende pootjes en kauwend bekje glorieus droomt van het vangen en eten van muizen.

0 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

(10) Gloria met het scheve kammetje

Nou is Gloria toch dood. Het eigenwijze kipje was twee keer eerder ziek maar ze herstelde, hoewel de moeder van eega steeds anders voorspelde, negatief anticiperend zoals haar dochter het noemt, want

(9) Barry en zijn posse

De kipjes en haan Barry stuiven op me af en volgen me twee keer per dag op de voet in een gevederde golf op weg naar kippenhok en eten, tien pootjes triptriptrip ijverig achter en naast me op het stal

(8) Barry en zijn kipjes

Dikke kip, zegt eega liefkozend tegen prachthaan Barry. Het goede leven is hem aan te zien. Maar vrouwelijk gezelschap ontbreekt en hoewel ik wees op het bestaan van zijn speelkameraadje Poes bleef h

Deze website is een initiatief van Anjo Roorda (2019)